Wat een dag! Ik blijf zo nu en dan uitkijken naar Amazon combi’s. Meestal zijn ze minder goed dan beschreven, zoals die van laatst. Nu ging ik er eigenlijk puur uit nieuwsgierigheid nog weer een bekijken met als signalement: harde onverprutste auto uit California.

Combi-1967-USA

Het was lastig om de auto helemaal goed te bekijken, maar de omschrijving bleek accuraat dus ik heb hem bekocht. Hij is in 1997 naar Nederland gekomen en nog nooit de weg op geweest hier. Hij heeft wel de bekende California problemen zoals roestschade rondom de accu en omliggende gebieden. Ook zit er wat schade aan rechtsachter en bij de bestuurdersdeur. Tot slot nog het typische combi roestplekje achteraan onder de reflectoren en bij de zijruit achter. Maar buiten dat is de auto inderdaad erg hard. Wielranden, dorpels, binnenschermen allemaal nog precies zoals af fabriek met de originele puntlassen en ongelast.

Alsnog een dilemma: Neem ik toch deze als basis voor mijn elektrische auto, of ga ik door met de groene?

Update: Ik ga sowieso door met de groene, dank voor de reacties. Dat was ook al mijn eerste gevoel. Ik ben nu zo ver. Rest nog de vraag: de blauwe schuurvondst wel of niet slopen ten behoeve van het plaatwerk voor de achterkant. Aan de ene kant handig, al wordt het dan nog een hele kunst om het er goed in te krijgen. Tegelijkertijd ook zonde van die auto.

Update 2: Ik ga de blauwe schuurvondst niet slopen ten behoeve van de groene.

Bezoekje aan Volvomuseum.nl

Daarna op bezoek geweest bij Ernst van het Volvomuseum.nl in Loosdrecht. Primair om wat 240 delen en een velg op te halen. Ernst was een 1800E aan het slopen waarop ik voorzichtig vroeg “welk bouwjaar”? Het bleek een 1970-er te zijn.

1800E-uit-1970

Daarop onder de auto gekeken en ja hoor, een M410.

M410-bak

Met 105.348 miles op de teller.

105000-miles

Die heb ik van Ernst gekocht. Mooi om als reserve te hebben.

Update: inmiddels opgehaald

M410-met-B20-bellhouse

Verder ook even bij Ernst rondgekeken en zijn collectie bekeken, waaronder zijn nieuwste aanwinst, een P1800 cabrio. Wel een flink project, maar wel een echte Volvoville op basis van een Jensen casco dus dan is het echt een zeldzame.

Volvo-P1800-convertible-Volvoville

Ritje in elektrische Volvo 240

Daarna ook nog naar New Electric geweest en meegereden in de door hen omgebouwde Volvo 240. Een heel verschil qua rijbeleving dan de CJ5 Jeep van tijdens de kennismaking.

Wat een verademing! Die Siemens motor krijgt hem erg goed van zijn plek en de versnellingsbak voegt veel rijplezier toe. Ik ben blij dat ik ook gekozen heb om die te behouden.

Tijdens de bouw heb ik de auto ook al een aantal keer gezien. Een mooi staaltje engineering!

Celso-working-on-EV

batterypack-achterin

voorbeeld-accubak-en-motor

En inmiddels helemaal propvol onder de kap.

Volvo-240-elektrisch

Meteen weer allerlei nuttige inzichten opgedaan voor mijn eigen conversie. Nu maar snel verder met de body voorbereidingen van de groene.